Şairleri şöyle düşünürüm şiirin içinde ki anlamı açık bir şekilde anlatmak isteseydi bunu yazmayıp insanlara söylerdi. Şair belkide anlamı cümlenin arkasına saklayıp anlamalarını umdu veya içindekini öyle bir döktü ki o duygu insanların benliklerinden anlaşıldı... İlgi çekici...
Tek renk bir boya daha karıştırılmamış bir boya. Başkasının boşluğunu doldurmak için kullanılan onca renk ile karıştırılmış bir boya. Değersiz ve önemsiz iken başkasının hayatlarına yardımcı olan bir renk. Etrafı bembeyaz görüyorum sade ve aydınlık, sanki bana huzur diye fısıldıyor... belki de sonsuz bir ızdırap. Bu kadar kullanılmayı kabul etmekte kendine yaptığın bir saygısızlık değil midir? Anlayıp devam etmek ise aptalık mı? Günlerimi ufak bir ipliğe doladım. O güne yaklaştıkça boynuma fazlalıkları bıraktım, kendi kendini hasta etmek ne acı?
Her tarafı beyaz görüyorum bir umut...
Merak ediyorum senin birleştirdiğin harflerin birleşdiğinde güzel olmasına?
Her cümlenin bir duygu hissettirdiğini bilir misin? Geçmişe bir bahane bıraktım o bahanenin büyüyüp olgunlaşmasını bekliyorum. O gün geldiğinde o çiçeği koparıp sana vereceğim. Yapraklarını koparıp benim sana çıkma mı dileyeceğim...
Soğuk hava ve yüzüne vuran rüzgar nasıl rahatlatır? Tanımı nedir? Kendimi uzaklara götürüyorum bir taraftan duygusal ve kırılgan diğer taraftan nefretle dolmuş bedenime. Kayboldum sesim kısıldı bulunmak istemiyorum.
Kendini anlatamayan bir ruha söz hakkı verdiğinde ne diyebilir? Bastırılmış bir benliğe ne desen kendine gelir. Uzun süre ezilen insan ya alışır ya da dayanamaz kaçar. Ahlak ve kendine saygısı olmayan bir insan veya insanların söyleyeceği değilde gerçekleri söyleyeyim. Küçüklükten beri aileden gelen zorbalık dayanılmaz kavgalar şiddet ve bunun etkisinde büyüyen bir insan herşeyi yapar onu suçlayamazsın. Sözlere dikkat edin o size herşeyi anlatır.
Eğer bir tanrı varsa çok acımasız. İnsanları bir yere koyup onları iyiliğe yönlendirmeye çalışmak işkenceden başka bir şey değil. Bir iddia uğruna okadar acıyı çekmek. Yetmedi mi bu çektiklerim? Hayatıma giren bile ayrı bir dert oluşturuyorsa umutlara tutunmaya gerek yok. Yoruldum acı çekiyorum hiç birşeyi saklamıyorum nefes alışımda bile bir sorun... Anlatsam bir anlamı yok. Ne denirse densin geçmeyecek. Tek yapacağım şey nefes alıp nefes vermek olacak. Yeni bir duvar hazırlıyorum dünyaya ve kendime belki bir faydası olur diye.