destiny
@Soru__
Kasım 2019 itibariyle okuduklarım
24 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Hayatımızın bir devrinden sonra başımıza gelen şeylere o kadar hazırlanmış oluyoruz ki, kederimizi kendi içimizde taşır gibi yaşıyoruz.
İnsan talihi bu idi. Hiç kimse yıldız olarak kalamıyordu. Muhakkak hayalimizdeki yerinden inecek, herkese benzeyecekti.
Evvel zamandı, hatırlarım. Şiir okumak bir yana, şiir kitapları olan rafın yanından geçerdim hızlıca. Şimdi farkettim, bu okuduğum bilmem kaçıncı şiir kitabı olmuş, dahası ben şiir kitapları sipariş verip dört gözle kitapların gelmesini bekler olmuşum. Garip gerçekten.
Hani vardır ya, arasında çiçek kurutulur bazı kitapların. Ahmet Hamdi'nin bu şiiri kitabı da öyle işte. Bende öyle yaptım okudum, okudum ve bazı sayfaları tekrar tekrar okudum hiç bitmesin istedim ve düşündüğümü yaptım, arasında çiçek kuruttum.
Kitapta bazı yerler vardı, gözüm ilişti öylece kaldım bir müddet. Bir şiirin altında Erzurum yazıyordu. Daldım sanırım, biraz düşünmek ve hatırlamak istedim. Ahmet Hamdi öğretmenlik yapmıştı Erzurum lisesinde, benim hoyratça, zaman zaman yorgunlukla ve bazen dalgın dalgın sayısız kez geçtigim o lise geldi gözümün önüne. Ne severim o eski, tarihi binayı bir bilseniz. Sonra malum virüs sebebiyle apar topar çıkışım geldi şehirden, üç hafta sonra dönmek üzere gideceğimi düşünüyordum. Ama daha farklı oldu tabi. Şimdi bir hikaye daha eklendi Erzurum'a, bir iz daha bıraktı.
En iyisi siz okuyun kitabı, bir gece yarısı tavsiyemdir. Hatta birkaç gece yarısını ayırın.Belki bir hikaye de siz biriktirirsiniz.
Taşlar hatıra yazılamayacak kadar
Fazla kararmış
Sayfa 8
Hayri Beyefendi, bizim Hayri, sizin Hayri, dalgın Hayri… Ne kadar çok Hayri var. N’olur birkaçını yolda eksek. Herkes gibi ben de bir tek insan, kendim olsam.