Ruh yara aldı mı bir kere, acı yürür bedene. Et acır, kemik acır, kan bile acır.
İnsan "niyet" ile "nasip" arasında bir çizgide yaşar. Niyetini bozan nasibini de kaybeder...
Mümin, kalbinde ve yeryüzünde hareket hâlinde olması gerektiğinin farkındadır. Yeryüzünü mescid olarak bildiği gibi iç dünyasını da yoksul bırakmaz; bilgisi, duygusu, görgüsü, kulluğu bir seviyeye takılıp kalmaz.
Hep daha güzele ve iyiye yükselir.