Ne söylemişti bir ârif;
"Tâlip olduğun yolu yokuşuyla seveceksin.."
Yol dediğin mihnet içinde nimet değil de nedir?
Çiçek bir vatan istemez.
En âlâ saksıda da biter, yoğurt kabında da.
Yeter ki toprak olsun ona.
Su olsun.
Güneş olsun.
Bizim toprağımız yol.
Suyumuz dert.
Güneşimiz O'nun nazârıdır.
Tutmalıyız, kalbimize verdiğimiz sözleri.
Ve yolu güzelleştirmek olursa derdimiz.
Bir çiçeğe bakmak için yavaşlayanların kalbi bulur bizi.
Vesselâm...