Serdar

Dedi ki kitap olsan saatlerce seni okusam dedim ki sen de özgürlüğüm olsan saatlerce senin gözlerine baksam
Reklam
Sen bu karanlık ömrümün içine bir sevinç ışığı gibi, kurumaya yüz tutan ekinlere can veren bir nisan yağmuru gibi birdenbire geldin
Kapıyı kapatmak zorunda kalmış ama, pencere kenarında ömür harcamış ne çok insan var..
Mecnun doya , doya bakamadığı Leyla’ya mektup yazıp gözlerinin rengini sormuştu yA işte aşk oydu.
Ve kitabın sonu şöyle bitiyordu; O ilk gördüğü, tanıdığı, güvendiği, sevdiği insan değildi artık. Seven yanılmış, Sevilen yabancılaşmıştı.
Reklam