Serdar

Serdar
Bir kadın gülmeyi unuttuğunda; Saçlarından süzülürmüş acılar.
Yüreğiyle öpmesini bilen adama her zaman şiir gibi kokar kadın..
İnsan en çok ruhuna iyi geleni severmiş. Sen bana hep en iyi gelensin. Başımı omzuna koyduğumda bütün dünyayı kulaklarımda susturansın. Benim senin gülüşünün kıyısında hayallerim var
Bir bitki bile umutlaniyor baharda yeserecegim diye
Güllere su verir gülüşün, Bir nehir akarda arınırım dünyanın kirinden. Gülümse sevdiğim. Gülüşün şiirdir bilirsin...