Mekanın yalnız gözle görebildiğimiz kadarı bize aittir, biz ise tamamen ona aitiz ona hükmettiğimizi söyleriz oysa o bize yalnız hoşgörü gösterir .Yeyüzünün bize eğilimi yoktur, kendi öz yurdu yoktur insanın. Yeryüzü mutsuzluktan başka bir şey vermeyen tuhaflıklar evidir ; kimseye ait olmadığı gibi bize de ait değildir ! bize ait olduğunu sanırız oysa tutunduğumuz şey sadece bir yanılsamadır .
Ölüm kaçınılmaz bir şeydir. Bize yetişeceğini bildiğimiz tek şey ölümdür. Bunda ne istisna, ne de şaşırtıcı bir şey olabilir. Bütün yollar bizi ona götürür. Bütün yaptıklarımız, ona hazırlanmış olmak içindir. Ölüme daima yaklaşılır, ondan uzaklaşmak diye bir şey yoktur. Yine de o gelince, şaşırırız bu hayat bir saat ya da bir gün süren kısa bir geçişse, onu bir saat ya da bir gün daha uzatmak için ne diye çırpınma!! Ebediyet, aldatıcı dünyevi hayattan daha güzeldir.