sena
@Ssenaays
9 Aralık
64 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
“Belki en güzel yılın olur bu. Yaraların kabuk bağlamaz, hayat buna izin vermez. Ama korkma. Onları nasıl saracağını daha iyi öğrenirsin belki. Gittiğin her şehir kucaklamayabilir, yine de bilirsin ki döndüğünde seninle sohbete oturacak bir evin var burada. Gidenlerin gülüşleri aklına düşer, kimsenin sesini unutmazsın, öfkeye yenik düşmez anıların. Gün konuşarak doğar, gece sessizlikle batar. Belki yaz erken gelir. İyiliğin şelalesi coşar, umut balkondaki saksılardan taşar. Olur ya, her yürüyüşünde, insanların önemsiz bulduğu o küçük anlardan birine rastlarsın yol kenarında. Saatine her baktığında duvarlar kaybolur. Belki bu yıl, hayatına bir hayvan olarak da yaşayabileceğini öğrenirsin. Kötülükleri unutur, her sabah başka bir ağacın dibinde doğrulursun. Bir kedinin sözüne ne kadar güvenirsin bilmem ama dedim ya, belki de bu yıl en güzel yılın olur.”
Sayfa 21
“Avare yaz günlerini özlüyorum en çok,” diyorum. “Gün doğarken yürüyüş yapmayı, öğlen uykularını, gün batımı sohbetlerini, uzun süren akşam yemeklerini, saatin kaç olduğunu bilmeden denizi seyretmeyi…”
Sayfa 20
Sonra hüzünle başını salladı. “Anlamıyorsun, şimdi bile ne dediğimi anlamıyorsun. Kelimelerim, içlerine yüklemek için onca çaba gösterdiğim anlamlarını sana aktarmıyor. Söylediklerim sana kuruntu geliyor. Ama bana göre en hayati gerçek bu.”
”Güzelliği, güzellik için sev,” diye nasihat etti “ ve dergileri rahat bırak. Bak Martin Eden, denizine ve gemilerine dön. Benim sana tavsiyem budur. İnsanların şu hastalıklı, çürümüş şehirlerinde ne yapıyorsun sen?”
“Mart baksana…”
Ablasının düşünce silsilesini o kadar iyi biliyordu ki ne söyleyeceğini tahmin ettiği halde bekledi.
“Sence de bir işe girmenin zamanı gelmedi mi?“
“Başarı kazanacağıma inanmıyorsun değil mi?”
Kadın başını hayır anlamında iki yana salladı.
“Kendim dışında kimse bana inanmıyor Gertrude.”