Staffen
@Staffen
14 Haziran 1985
37 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Hayatın Anlamı, Var Olmak ve Sevmek1000k
Matt Haig genellikle Pollyanna kafasında bir yazar gibi yorumlanıyor. Buna tam anlamıyla katılmıyorum. Kitapta, insan olmak nedir? nasıl insan olunur? gibi sorulara cevap arayan ve aradığı cevabı bulup okuyucu ile paylaşan bir karakterin deneyimlerini görüyoruz. Yazar naif ve üstü kapalı bir şekilde felsefe yapıp ve aynı naiflikte eleştirmiş günlük yaşamı. Yazar hayatın anlamı, var olma ve sevme üçgeni
Reklam
OlasılıklarEdebiyat-Düşünce
Kitabı kısa sürede bitirdim. Ben okurken keyif aldım. Bazıları Goodreads’de yılın en iyi romanı ödülünü aldığı için fazla olumsuz eleştiri yapmış. Simyacı’ya filan benzetmiş. Edebiyat dünyasına yeni bir anlatım tekniği, farklı bir şeyler katmasını filan beklemiş ama sonuçta kitap Goodreads üzerinden ödül almış. Bu ödül bir Nobel değil sonuçta. Kitap okuyucunun beklentisini karşılıyorsa bence yeterlidir. Paragraflarca yorumlamaya gerek yok.
Kitap genel olarak keyifliydi. Yapılmayan tercihler, kaçırılan fırsatlar ve yaşanmamış olasılıklar üzerine basitçe yazılmış bir hikaye. İnsan biraz da elindekinin kıymetini bilmeli demiş yazar kısacası.
KurguEdebiyat-Düşünce
Şu an 80. sayfadayım. Zaten kitabın en başında da yazılan her şeyin kurgu olduğu açıkça ifade edilmiş. Bu kitap için neden bu kadar katliam yapılmış anlamış değilim. Tamamen yobaz fırsatçılığı gibi geldi bana. Kitap benim için komik başladı, ilginç ve komik şekilde devam ediyor. Sonrasında ne olur bilemem tabi.
Büyünün AtmosferiDuygu ve Düşünce
Kitabı ilk aldığım günü dün gibi hatırlıyorum. Okumaya devam ettikçe karakterler kafamda canlandı. Üstelik film henüz çekilmemişti ben bu kitaba başladığımda. İlginçtir ki hayal ettiğim tüm karakterler, tipler filmdeki ile aynıydı. Filmi izlediğimde de ufak çaplı bir şok geçirmiştim. Yanlış hatırlamıyorsam Azkaban Tutsağı çıktığında ilk film de sinemalara gelmişti. Yanlışsam eğer düzeltin, çünkü tam emin olamıyorum. Beni tam anlamıyla içine çeken, kendimi atmosferin içinde hissettiğim ender bir kitaptı. Bir okur belki de çok az kitapta bu derede bir deneyim yaşar. Arada seriyi tekrar okurum ama ilk okuduğumda hissettiğim gibi bir şey hissetmiyorum. Yaşım ilerledi tabi. Belki de sebebi bu ama ilk okurken hissettiklerimi hala unutmuyorsam ve dün gibi aklımdaysa, bu eser çoktan ölümsüzleşmiştir bence. 
Harry Potter ve Felsefe Taşı
Harry Potter ve Felsefe TaşıMelekler ve şeytanlarHayata Dair
Jo Nesbø polisiye gerilimde gerçekten ustalaşmış bir yazar. Bu kitabında da bunu kanıtlamış. Geçen sene okumuştum ama o kadar hayran kaldım ki son iki gün içinde storytel üzerinden tekrar dinledim.
Kitap adeta melekler ve şeytanların bitmek bilmeyen savaşı gibi. Bir tarafta karanlık ve kirli insanlar varken diğer tarafta da kendi hayatına devam eden insanlar var. Maalesef bir şekilde yolları bu karanlık insanlarla kesişiyor. Karakterler, mekanlar ve olaylar o kadar detaylı anlatılıyor ki resmen kendinizi Oslo’nun serin atmosferinde buluyorsunuz. Bu yüzden zaman zaman temponun düşmesi rahatsız etmiyor. Yazar Avrupa’ya bile burun kıvıran Norveç gibi bir ülkenin de her bakımdan ne kadar yozlaştığını gösteriyor.
Babası öldürülen müptezel bir çocuk hapisaneden kaçıp elindeki kabarık intikam listesinde bulunan isimleri teker teker karalıyor. Babası ve ölümü hakkında bildiği her şeyin yalan olduğu yüzüne bir tokat gibi çarptıktan sonra bu intikam yolculuğuna çıkıyor. İp uçları çok güzel nüanslar ile okuyucuya veriliyor. Acaba mı dediğiniz şeyler sonuna kadar kafanızı kurcalamaya devam ediyor. Ben tahmin etmiştim dediğiniz anda da Nesbø sizi ters köşe yapıyor. Bir katilin zeki ve kurnaz olması beklenebilir belki ama kibar ve naif olması, kurbanlarıyla empati yapması sizi tuhaf biçimde etkiliyor. Polisiye / gerilim sevenler bence okurken sıkılmayacaklar.
Reklam