Bazen veda eder gibi ifade ediyordu sevgisini.
Bazen sonsuza dek yanımda olacağına dair güven verir gibi.
Bazen sahip olduğu tek şey bana olan sevgisiymiş gibi konuşurdu Yekta.
Bazense en az umursadığı şey benim aşkımmış gibi.
Bu durum kafamı karıştırıyor, hatta korkutuyordu.
Sonsuza kadar yanımda olacağına inandırıyordu bazen beni.
Başka bir zaman ise o gün son günümüzmüş ve ertesi gün yanımda olmayacakmış gibi hissettiriyordu.
Bu belirsizlik ödümü koparıyordu.
O hiçbir şey yapmıyordu halbuki. Beni sevdiğini söylemekten başka hiçbir şey...