melek

Müvekkilim hukukun değil, tanrının nezdinde kendisini suçlu hissediyor
Reklam
Peki ya yaşadıklarından ötürü bütünüyle paramparça olmuş yıllarca uygulanan en iyi psikiyatrik tedavilerin bile çoğunlukla intihara sürükleyen ağır depresyonlarında, gözlerinin önünden gitmek bilmeyen birçok kurtulan için ne diyeceğiz? Bu durumda yalnızca suçluluk hissedebilmemiz bizi insan yapar, özellikle de tarafsız bakıldığında kişi suçlu değilse.
Yaşıyorum, öyleyse suçluyum… (çünkü benim yerime başkaları öldü ve ben buna sadece seyirici kalabildim (nazi kamplarında))
At üstünde dört genç asker, dikenli tellere gelince durup baktılar hala hayatta olan az sayıda kişiye dikilmiş gözlerinde tuhaf bir utanç okunuyordu; almanların hiç tanımadıkları bir duygu … başkalarının işledikleri suç karşısında, böyle bir suç var olduğu geri dönülemez biçimde dünyaya sokulduğu ve tüm iyi niyetlerine karşın, çaresiz kalıp bir şey yapamadıkları, korumayı başaramadıkları için Hak bilir insanların duyduğu vicdan azabıydı bu.
Modern zamanda ölüm haysiyetini yitirdi.