“..Ben gerçekten şu konuşmayı dinledim: ‘Gardaşım, insan kaynakları tabii çok önemli. İnsan kendi gaynağını bilmiyorsa çingendir. Zaten kaynağı belli olmayanın...’
Zavallı köylü çocuğu! Sen, iki üvey ananın yavrususun. Biri demin seni döven anandır, öbürü de seni her gün döven, doğduğundan beri her gün döven yurdundur. İkisinin acısı arasında, böyle kavrulup gitmişsin.