Şule Nur Oğuz
@SuLeNuROGZ
145 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Öncelikle kitabı çok beğendim, okumayı düşünenlere şiddetle tavsiye ederim. Kitapta, altı kuşak Buendia ailesinin süregelen hikayesi ve aynı zamanda tarihle çevrili bir olay örgüsü var. Okurken zorlandığım tek nokta isimler oldu. Özellikle Aurelino ve Arcodio ismi babadan oğula aktarıldığı için yer yer hangi Aurelino dan bahsediliyor diye düşünmedim değil. Bu noktada okuyacaklara önerim, sakin bir kafayla ve kısa aralıklarla okumayı sürdürmeleri olur. Kitabı okuyunca “Muz Cumhuriyeti” söyleminin nereden geldiğini de öğrenmiş oldum. Buendia ailesi kalabalık bir aile. Ancak Buendia ailesinin fertleri kalabalıklar içinde hep yalnız. Bu ailenin her bir üyesinin doğumu, gençliği, yetişkinliği, kararları, ölümü öyle güzel işlenmiş ve birbirine bağlanmış ki kitabı okurken karakterlerle bağ kurduğumu farkettim ve kitaba başlarken ilk olarak okuduğum kitabın arka yüzündeki cümlenin ne kadar doğru bir tespit olduğunu gördüm.
“Bu romanı dikkat ve keyifle okuyan, hiç şaşırmayan insanlar tanıdım. Şaşırmadılar, çünkü ben onlara hayatlarında yeni olan bir şey anlatmamıştım, kitabımda gerçekliğe dayanmayan tek cümle bulamazsınız.”
Cennetin Doğusu okurken bitmesin istediğim bittiğinde tekrar okumak isteyeceğim kitaplardan oldu. Ayrıca bu kitap John Steinbeck’in okumadığım tüm kitaplarını okuma isteği uyandırdı bende. Yazar kitap için hep bu kitabı yazmak istedim, bu kitabı yazabilmek için çalıştım, bu kitabı yazabilmek için dua ettim demiş ve gerçekten sözünün hakkını vermiş. Kitap için ne söylesem eksik kalacak. İnsanın iyi ya da kötü olması doğuştan mıdır? Yoksa bir seçim midir? Yoksa şartlar mıdır iyi veya kötü yapan? Ve insan, içindeki iyiye ve kötüye hükmedebilir mi? Timşel -Hükmedebilirsin-
Adam..Samuel..Cathy..Lee..Charles..Cal..Aron..
Abra.. her bir karakter öyle güzel işlenmiş ki iyiliği, kötülüğü, erdemi, bilgeliği, kıskançlığı, rekabeti, yalanları, hırsları okuyana derinden hissettiriyordu. Kitap gerçekten çok etkileyiciydi. Kitaptan sevdiğim iki alıntıyı da paylaşmak istiyorum.
“İnsan çocukken her şeyin merkezi oluyor. Her olay onunla ilgili. Başka insanlar mı? Onlar konuşmak için sunulmuş hayaletler sadece. Ama büyüyünce yerini buluyorsun, kendi boyut ve şekline bürünüyorsun. İçinden bir şeyler başkalarına aktarılıyor, başkalarından bir şeyler de sana. Eskisine göre kötü, ama aynı zamanda daha iyi.“
“Her adam, hayatının tozuyla toprağını silkeledikten sonra geriye en zor ve açık seçik sorular kalacaktır: iyi miydi kötü müydü? İyi mi yaptım tüm kötü mü?”
Rus tiyatro yazarı, modern öykünün ustası ve Puşkin Ödülü’nü almış Anton Çehov Altıncı Koğuş kitabında, bir kasabada İvan Dimitriç ve Doktor Andrey Yefimiç arasında geçen tartışmayı anlatır. Altıncı koğuşun beş hastasından biri olan İvan Dimitriç maruz kaldığı adaletsizliğe, berbat koşullara karşı çıkmaktadır. Doktor Andrey Yefimiç ise onun yaşam koşullarına, acılarına karşı duyarsızdır. Doktor Andrey Yefimiç için hayatta hiçbir şeyin, acıların bile önemi yoktur. Ölüm bile önemli değildir, her şey saçma ve boştur. Onun için önemli olan hayatı derinlemesine kavramak için düşünmektir. Ancak Doktor içine düştüğü bu yanılgının farkına vardığında iş işten geçmiş olacaktır.
“Altıncı Koğuş, Rusya’nın ve ülkenin sorunlarıyla ilgilenmek yerine onları uzaktan izlemeyi tercih eden elit Rus aydınının ‘deliliğinin’ simgesidir adeta.”
Kitap yazarının ilk romanıdır. Cengiz Aytmatov; küçük yaşlarda babasını kaybetmiş, üç kardeşiyle beraber annesinin bir başına büyüttüğü Kırgızistan doğumlu, eserleri birçok dile çevrilmiş bir yazar. Toprak Ana romanı erkekleri askere alınan bir Kırgız Köyünde geride kalanların; çektiği acıları, açlığı, yalnızlığı, umutsuz bekleyişleri, ayrılıkları, gözyaşlarını bütün gerçekliğiyle hissettiriyor. Romanın başkahramanı Tolgonay derdini Toprak Anayla paylaşır yer yer. Hayata dair çok güzel mesajlar vardır buralarda. Geçimini Kolhoz ile sağlayan köy halkının ekipbaşı da Tolgonay’ın eşi Suvankul’dur. Savaşın baş göstermesiyle eşi Suvankul ve oğulları Kasım, Mayselbek ve Caynak cepheye çağrılırlar. Kasım’ın eşi Aliman ve Tolgonay tüm gücüyle bütün işleri üstlenirler. Aliman’ın yürek burkan hikayesi ile devam eden roman savaşın geride kalanları ne kadar sarstığını gözler önüne seriyor.
Matematik Köyü’nün Delisi, Aslıhan Lodi’nin Ali Nesin’le yaptığı bir nehir söyleşi kitabı.Yazar sorular arası bağlantıyı öyle güzel sağlamış ki okudukça şunu da sorsa dediğim anda o soruların cevabını buldum. Kitap Ali Nesin’in hayatı ve deneyimleri ile özellikle eğitimcilerin, anne-babaların yoluna ışık tutacak nitelikte. Ali Nesin öyle güzel ve akıcı bir dille sorulara cevap vermiş ki okuması çok keyifliydi. Zaman zaman okunarak ilham alınacak bir kitap.
