Su
@Su_bay
125 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İyilik gibi kötülük de bulaşıcıdır. Sanırım bu kitabı bu cümle ile özetleyebiliriz. Olaylar genel olarak Dorian, Basil ve Henry etrafında dönüyor. Dorian genç, masum ve örnek gösterebileceğimiz derecede mükemmel bir kişiliğe sahipken hayatına dahil olan bir parazit (Henry) yüzünden kötülüğün vücut bulmuş haline dönüyor. Bu uğurda kendisini korumaya çalışan arkadaşı (Basil) dâhi Dorian'ın gazabından kurtulamıyor.
Nedendir bilmiyorum Henry karakteri Dorian'dan daha çok ilgimi çekti. Kitapta yazmıyor ancak benim kanaatimce Henry kendi yaşadığı hayattan pişmanlık duyan ancak değişimin imkansız olduğunu düşünen biri ve Dorian gibi iyi insanları kendine ortak ediyor. Bu arada iyi derken kitabın başındaki Dorian'ı kastediyorum, çünkü kendisi saf kibirden oluşuyor gibi bir şey.
Bu kitabı bir daha okur muyum? Hayır.
Kötü bir kitap mı? Hayır.
Ama yinede çok etkileyen unutulmaz bir kitap değildi.
Edebi olarak güçlü olmamakla birlikte umut veren bir başarı hikâyesi. Eğer bir şeyi yapamayacağınızı düşünüyorsanız ya da inancınızı yitirmişseniz bu kitap sizi tekrardan ayağa kaldıracaktır.
İlk kez böyle bir tür okudum ve açıkçası hikâyeleri sevdim. Sadece alışkın olduğum öyküler gibi düz yazı değil daha çok adını hatırlamıyorum ama mani gibi yazılması garip geldi. Örneğin bir saldırı oluyor ve karakter kolayca saldırı var demek yerine satırlarca kafiyeli cümleler kuruyor. Gerçek hayatta bu şekilde konuştuğumuzu hayal ettim, muhtemelen konuşmayı bitirene kadar düşman bizi keserdi. Bu yüzden çoğu zaman kendimi olayların içinde gibi hissedemedim. Yine de yazıldığı döneme göre değerlendirdiğimizde okuduğuma memnun eden farklı bir tür oldu.
Klasik kadınlar serisinde en beğenmedim hatta belki de tek beğenmediğim kitap olabilir. Bununla birlikte toplum içerisinde özellikle o yıllarda bir kadının tek başına hayatta kalmasının ne derece zor
Osmangazi hanedan içinde hayatını en merak ettiğim kişilerden biri olduğu için okumak istedim. Kitabın ismi "Osmangazi ve Bala Hatunun aşkı" ancak kitabın yarısı boyunca Bala Hatunun adı bile geçmiyor. Bununla birlikte kitapta aynı cümleler sürekli birbirini tekrar ediyor ve açıkçası kitaptan soğutuyor. Örneğin anlatıcı bir cümle yazıyor kendini ifade ediyor fakat aynı cümle kelimesi kelimesine aynı olarak karakter tarafından da kullanılıyor. 148 sayfalık kitap aslında 100 sayfa gibi bir durum var. Farklı kelimeler ya da eş anlamlı kelimeler kullanılmış olsa çok daha iyi olabilirdi. Çünkü hem karakterin konuşma tarzı ve kişiliği hakkında fikir edinir hem anlatıcının etkisi daha da artar hem de ben anlamayacak mıyım da aynı cümle sürekli tekrar ediyor diye düşünmezdik. Osmanlıyı ve Osmangazi'yi ne kadar merak ediyor olsam da bir süre bu tarz romanlardan uzak duracağım kesin.
