Bir cahile göre her insanın diğer herkesten temelde nefret etmesi tabii hatta zorunludur. Başkalarıyla ancak emirler doğrultusunda veya ihtiyaçtan ötürü bağ kurar. Bu tür insanları birbirine en çok dış tehlikeler yaklaştırır. Tüm bunlar vahşi hayvani diyebileceğimiz bir görüşün ve tutumun tezahürleridir.(Farabi)