gece ya da gündüz. ikisini birlikte yaşadığı için mutsuzdu insan.Kaldıramıyordu aynı hayatın içinde hem geceyi hem gündüzü.onun için uyku vardı sadece. ve onun için bu kadar mutsuzdu belkide uyuyamayan insanlar.
İnsanlar zarganayı yaralayabilir ancak öldüremezlerdi. Ve ölmemiş bir zargana yoluna her zaman devam ederdi. Adımları ağırlaşsa da yürürdü.
O merdivenleri bir çıkışım vardı,sanki aranızdan kaçıyordum
