Sude
@Sude45
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Buralar benim gökyüzüm dedi," dedi Nikolai göz kırparak. Ardından güvertenin öbür tarafına yürüdü. Islıkla tanıdık, detone bir melodi çalıyordu. Onu özlemiştim. Konuşmasını. Bir soruna yaklaşımını. Gittiği her yere umut götürüşünü.
"Sen parfüm kullanmazsın."
"O kadar enfes bir doğal kokum var ki parfüm sıkmak abartılı olur."
"Ateşkuşunu bulursa belki bir şansımız olabilir."
"Ya bulamazsa?"
Nikolai omuz silkti. "O zaman en güzel kıyafetlerimizi giyer,kahramanlar gibi ölürüz."
"Aleksander," diye fısıldadım. Bir çocuğun adıydı bu. Artık kullanılmayan. Neredeyse unutulmuş.