Hayat, insanın deneyiminin öncelenmesiyle bir anlamda otomatik olarak mekanikleşiyor. İnsanın kendisine “yanıldım, bunu beğenmedim, bu bana göre değilmiş” demesiyle, birilerinin ona “yanılacaksın, onu beğenmeyeceksin, sana göre olmayacak” demesi arasında fark var. Yaşamak ya da yaşamamak, fark burada. Kuşkusuz insan ilk durumda “zaman” kaybettiğini diğerinde ise çok kesin olarak kazandığını düşünebilir. Ama “zaman” kaybetmeyi kabul etmeyerek öznel zamanı, bizi var kılan kendi hayatımızı yaşadığımız duygusunu veren zamanı, başkalarının değil kendi zamanımızı kaybediyoruz.