"Nos'a anlatacağımız hikâyeleri bir düşünsene," dedim.
Marlo'nun yüzündeki ciddiyet belli belirsiz, yorgun bir tebessüme dönüştü.
Acaba bir daha ne zaman Doğrucu'yu hakikaten gülerken görebileceğim? Çünkü göreceğim görmek zorundayım.
"Öğreneceğimiz şarkılarla başını nasıl şişireceğimizi bir düşün."
Kahkahalarımızla boşluğa taşıyacağımız ışığı düşün.
"Kendini iyi hazırla, Ateşyutan. Bu sefer yol bize gelecek. Hazırlıklı olmamız gerek."