Alacakaranlık serisi aslında yıllardır hep benim için safe zone olmuştur. Ne zaman kendimi kötü hissetsem canım sıkılsa açıp okurum. Gece yarısı güneşini okurken de bitmemesini o kadar çok istedim ki. Kitap çok mu iyiydi bence hayır. Edward keşke kafamadaki hali ile kalsaydı dedim. Onun tanrısallığı aslımda ayrı bir büyü katıyordu kitaba. Oysa gece yarısı güneşini okurken o kadar acınasıydı ki. Sürekli çok overreacted davranıyor ve bazen çok katlanılmaz oluyordu. Yine de artık bu seri benim için çok tanıdık . Tekrar içinde olmak benim için çok güzeldi. Kitabı okuması çok kolay zaten akıp gidiyor. Sık sık cringe olmamak elde değil ama onu kucaklamak da keza çok kolay bence . Alacakaranlık sevenlerin kesinlikle okuması sevmeyenlerin ise hiççç yaklaşmaması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Zaten alacakaranlık sevenlerin seriye karşı ilahi bir sabrının olduğunu çok iyi biliyorum.