Sümeyye
@SumSay
Kendi hayatına bir anlam kazandıramadığını anlayan bir kişi bu eksikliğini,
çocuklarının yaşamını değerlendirerek gidermek ister. Ne var ki kendisi başarısızlığa uğrayacağı gibi, çocuklarını da peşinden sürükler. Çünkü varlık
sorunu ancak kişinin kendisi tarafından ve kendisi için çözümlenebilir, birisinin yerine başkası çözemez, anne ya da baba da başarısızlığa uğrayacaklardır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Cinsel sevgi iki kişilik yalnızlıktır. Oysa sevdiği kişide insan, tüm insanlığı, yaşayan ne varsa hepsini sever.
Anne, kendisini bebeğiyle aşar, ona duyduğu sevgi yaşamına anlam ve değer kazandırır. (Erkeklerde bu üstün olma gereksinmesi çocuk doğurarak karşılanmadığı için, kendini aşma isteği, İnsan yapısı şeyler ve düşünceler yaratarak doyurulmak istenir.)
Görünen odur kİ anne sevgisinin gerçek başarısı, ananın, küçük bebeğe karşı duyduğu sevgide değil, ananın büyüyen, çocuğa duyduğu sevgide yatmaktadır.
Öğretmen, öğrencileri tarafından eğitilir, tiyatro oyuncusu, izleyicileri tarafından başarılı kılınır. Ruh doktoru, tedavi ettiği hastası tarafından iyileştirilir. Ama tüm bunlar, kişilerin birbirlerini nesne olarak görmeyip, aralarında sıcak, üretken bir ilişki kurdukları zaman gerçekleşebilir.