Bir çuval inci
@Sumbultane
O sonsuz himmetin bize yar olsun ..
125 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
‘Hikayemiz tek bir hikaye. Bütün romanlar, bütün şiirler, içimizdeki hiç bitmeyen iyi-kötü çekişmesi temeli üzerine kuruludur. Ayrıca bana öyle geliyor ki, kötülük hiç durmadan yeniden canlanıyor; oysa iyilik, erdem ölümsüzdür. Kötülüğün hep yeni, taptaze bir çehresi vardır, oysa erdem dünyada hiçbir şeyin olamayacağı kadar köklü ve saygındır.’
.
Cennetin Doğusu için Steinbeck şöyle diyor: ‘Hep bu kitabı yazmak istedim, bu kitabı yazabilmek için çalıştım, bu kitabı yazabilmek için dua ettim.’
Beklendikçe her şeyin daha güzel olacağına dair inancın bir meyvesi olsaydı bu kitaba benzerdi, kadim kaynaklardan beslendiğinden unutulmaz bir eser olarak.
.
Amerikan İç Savaşı’ndan Birinci Dünya Savaşı’na uzanan dönemde iki ailenin yer yer kesişen, yer yer çok uzaklara düşen hikayesini anlatıyor usta kalem John Steinbeck. Habil ile Kabil’in hikayesinden (ve İncil’den pek çok kıssayla) yola çıkarak öyle bir hikaye dinliyoruz ki.. Her karakterin kötülüğü kadar iyiliğini de yakalıyoruz, içindeki gölgelere kadar sızıyoruz onlara. Salinas Vadisi (ki yazarın diğer eserlerinden de aşina olduğumuz topraklar) avucumuzun içi kadar bildiğimiz bir yere dönüşüyor.
Mevsimler yıllara, yıllar kuşaklara evriliyor.
Lee, Cal, Sam, Adam gibi unutulmaz isimler bırakıyor geride.
Çok, çok sevdim Cennetin Doğusu’nu. Yazardan Fareler ve İnsanlar, Gazap Üzümleri’ni de okumuştum daha önce ama Cennetin Doğusu bana en çok dokunanı oldu..
.
Roza Hakmen’in müthiş çevirisiyle~
Geç kalınmış bır okuma 🙋♀️❤️
Tebrik ederim yine bu zor zamanınızda bu kadar uzun bır roman bıtrımıssınız herkesın yapamacagı bır ozverı gerekir 👏👏👏
Maşallah yenı doğum yapmış bırı olarak kıtap okuyabılmenız harıka sızın adınıza çok sevındım
‘Yaşamak, karşımıza çıkan bütün suları, zaman zaman dibe batsak da yine yüzeye çıkarak aşmaktan ibarettir.’
.
Kaoru, Tetsurō’nun çiçek taşıyan kardeşidir. Beş parmağın beşi nasıl ki aynı değil; iki kardeş de birbirinden farklıdır.
Doğu ve batı, uzak ile yakın kadar. Peki birbirinden farklı hatta birbirilerine zıt olduğunu düşündüğümüz şeyler ortak noktalarda buluşamaz mı?
Natsuki Ikezawa, Bali’de tutuklanan ağabeyine destek olmak için daha önce bulunmadığı topraklara giden Kaoru’yu anlatıyor.
Hukuksal çözümsüzlükler, ahlaki yozlaşma, Avrupa’nın doğu dediği Japonya’nın Endonezya’da batı olarak görülmesi,Bali kültürü/mitleri, güzelliğin bazen tek bir ana sığabilmesi gibi geniş bir konu yelpazesine sahip Ağabeyine Çiçek Taşıyan Kız.
Biçimsel olarak tek kişinin anlatıcılığında ama Kaoru ve Tetsurō başlıklarıyla hareketli bir kurguya da sahip. (Bazı kısımların fazla detaylandırıldığını da düşünmedim değil)
.
Sanatçı bir aileden gelen, çeşitli ülkelerde yaşayarak farklı kültürleri yakından deneyimleyen, yazarlığı kadar çevirmenliği ile de bilinen Natsuki Ikezawa’nın diğer eserlerini de merak ederek, severek okudum iki kardeşin hikayesini~
.
Devrim Çetin Güven çevirisiyle (ki kendisinin Ağabeyine Çiçek Taşıyan Kız’ın da dahil olduğu eserleri incelediği Güzelliği Sahiplenme Arzusu ve Dünya Edebiyatı da kitaplığımda, en yakın zamanda okuyacağım) ~
Sizden görüp bugün kütüphane den aldım . Bakalım nasıl çıkacak . Uzak Doğu edebiyatından Petek gözlü adamı okumuştum guzeldı . Umarım bunu da begenırım