Soluksuz okuduğum bir kitaptı, yoğunluklarımın içinde bu kadar kalın bir kitabı bu kadar kısa bir sürede merakla heyecanla okumanın mutluluğunu yaşıyorum.
SerenadZülfü Livaneli · Doğan Kitap · 2020163,8bin okunma
Kitabın 6.sayfasından başladım ağlamaya. Birkaç senedir ülkemdeki hiçbir ‘muhacir’ çocuğa mülteci kelimesini kullanmamaya gayret ediyordum. Çocukların üzerindeki etkisini gördüğüm bu kitapta bir daha gayretlendim. Dokunulmamış tüm muhacir çocuklara, kurşunların rengini yıldızlarla değiştirmesinde bir omuz da ben olabilmek duasıyla.. “Yaşamak, berrak bir gökte çocuklar aşkına savaşmaktır.” diyorum ben de şair gibi.
Sonunda bitti.. Başta akıcı fakat ilerledikçe bazen tekrara düşüyormuşsun hissi uyandırıyor ve sıkıyor. En azından bana böyle oldu. Yine de “dış” gözden bakmak güzeldi.
Bir kitabı okurken aklının sınırlarının zorlandığını farkettiğinde o kitabın içinde olduğunu sanıyor insan. Kendimi kah M, kah Z, kah Gereksizyazar eyledim. Hepsinde ayrı ayrı düşlerim kesildi, içim sızladı, bükülen yalnız boynum değil belimdi de. On söz yazarın inceliğinin göstergesiydi. Ah dedikçe bir oh çektik. Yazarın da dediği gibi “sana kalbimi göstersem, yaralarıma hayran olursun.” Kendimin ya da yazarımın yaralarına hayran oldum. Güray abi’ye sevgi ve hürmet..
Mısır’da okunması yıllarca yasaklanan kitapta yapılan göndermeler olsun, içeriği, kurgusu, iktidar hırsları ve birçok gündelik yaşam öyküsüyle okunmaya değer romanların başında geliyor. Nobel edebiyat ödülünü almış klasiği herkese tavsiye ederim.