Suna
@Sunadrlk
37 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çok Anlamlı
Neden şu ana kadar okumadım ben seni?Nasıl güzel bir kitapmışsın sen nasıl da anlamlı.
Ancak bir kitap bir çocuğun gözünden bu kadar güzel bu kadar saf anlatılabilirdi.Kitabın konusuna pek girmek istemiyorum aslında.Kitapta 7-8 yaşlarında bir çocuğun hayatın gerçeklerini,etrafını,insanları o küçük o saf o güzel kalbiyle yorumlamasını anlatıyor Cengiz Aytmatov.Küçük bir çocuğun gözünden dünya.Kitapta geçen cümlelerden biri “Çocuk kalbinin,çocuk ruhunun bağdaşamadığı her şeyi reddettin.”
Ve sen çocuk bu dünya için çok fazlasın.Sen o temiz kalbini bu kadar kötülüğün içinde bir ışık gibi bırakarak açıldın mavi sulara.Keşke biz insanoğlu hep bu küçük çocuğun saflığında kalabilseydik.
20.02.19
Reklam
aşk...
68 sayfa olmasına rağmen beni ve okuyucularını derinden etkileyen bir kitap.Okurken bir aşk bu kadar masum,saf,temiz olabilir mi olabilir miydi diye sürekli düşünceler içerisindeydim.Adama kızdım çok kızdım her sayfada hatırlamasını bekledim kadını.Bir his uyanmasını bekledim içinde ama olmadı. Adam,umursamazdı,aşktan bi haberdi etrafının farkında bile olmadan yaşayan biriydi.Peki ya kadın nasıldı?Kadın,umursardı hemde çok umursardı çok umursadı.Severdi kadın çok severdi ve çok sevdi son nefesine kadar sevdi.Her şeyini tüm hayatını adam üzerine kurmuştu kadın.Onunla yaşamaya başlamış onunlada ölmüştü.Hani derler ya aşk öldürür diye öyleymiş hakikatende aşk önce içten içe öldürürmüş insanı.Ama aşk değecek birine aşık olunca çok güzel diğer türlü dünyanın en tehlikeli öldürücü şeyi olabilir .Kadın için o masum o güzel sevgisi için isterdim dünyanın en güzel şeyi olmasını ama o çok yanlış kişiye aşık olup dünyanın en öldürücü şeyi yaptı kendine aşkı ve öylede oldu.
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,2bin okunma
Kitabın sonunda şok geçirmeniz muhtemel
Kitap bittiği gibi yazamadım bu sefer buraya çünkü birkaç saat etkisinden çıkamadım kitabın nasıl ya dedim elim ayağım titredi son sayfaları okurken kendimden geçtim resmen asla ama asla tahmin edemezdim böyle bir sonu olacağını.Şuana kadar okumadığım için o kadar pişmanım ki.Şuana kadar herhangi bir kitabın beni bu kadar şaşırttığını hiç hatırlamıyorum.Bu kadar şaşırtıcı olayların yanında aşkın tehlikeliğine,öldürücülüğüne de o kadar güzel değiniyor ki Livaneli.Bir insan ancak bu kadar güzel anlatabilirdi bunu.Aslında anlatılacak çok şey var ama burada anlatıp okuyacaklarınızında bir şeyler bilmesini istemiyorum buradan okuyarak değil kitabı okuyarak anlamanızı hissetmenizi isterim.Okuyun,okutturun.
Gene bir Sabahattin Ali klasiği
Ah Ömer kitabın belli bir sayfasına kadar deliler gibi sevdiğim,ne güzel bir karakter yaratmış Sabahattin Ali dediğim Ömer.Bu kadar kusursuz bir sevgi nasıl olabilir dediğim özellikle Macideye olan aşkını öyle mükemmel kelimlerle tasvir eden Ömer sen beni aşırı bir hayal kırıklığına uğrattın.İçindeki şeytana uydun öyle bir uydun ki en üzücü yanıda sende bunun farkındaydın.Neden?Neden düzeltmeye çalışmadın? Kitap boyunca en çok kızdığım nokta buydu sanırım her sayfada Ömer’in kendine gelmesini bekledim.Olamaz dedim ya ömer böyle bir insana dönüşemez.Ne oldu o güzel aşkı dillere destan aşkı?Nasıl bu kadar kolay vazgeçebildi her şeyden?Neden kendini düzeltmek yerine vazgeçmeyi seçti Macideden?Beni bile o kadar büyülemiştiki Ömer o kadar inandırmıştıki Macideyi düşünemiyorum bile.Hala mantık bulamıyorum yaptıklarında.Ama her şeye rağmen İçimizdeki Şeytan gene bir Sabahhattin Alİ klasiği mükemmel bir başyapıt.Anlatış dili kitabı kendine o kadar güzel büyülüyor ki çıkamıyorsun içinden.Sabahattin Ali’nin bütün romanlarını okumuş biri olarak çokta şaşırmadım aslında mutsuz bitirmesine.Beni her kitap sonunda ağlatmasına.Her insanın içinde bir şeytan vardır.Önemli olan bizim onu bulup yok etmemiz yoksa Ömer gibi deli gibi severken ayrılmak,gitmek zorunda kalırız çoğu şeyden.
Uzun bir süre etkisinden çıkabiliceğimi sanmadığım bir kitap
Az önce bitirdim Seranad’ı.Taptaze duygularla yazıyorum buraya.Ağlamaktan kitabımı sırılsıklam yapmış bulunmaktayım.Uzun zamandır hiç bir kitaptan bu kadar etkilenmemiştim.O sayfaları her okuduğumda her bir sayfada bir göz yaşı bıraktım profesörün yaşadıklarıyla beraber sanki profesörle beraber yaşadım her şeyi yeri geldi nadia oldum yeri geldi max yeri geldi maya yeri geldi ayşe hepsinin acılarını tek tek yaşattı bana bu kitap ve dünyanın acımasızlıklardan oluştuğu gerçeğini hatırlattı bana yeniden.İnsana çok farklı bakış açıları kazandırıcak bir kitap.Dünyadaki zulmü din dil ırk mezhep farketmezsin o kadar güzel ele alıyor ki.Okuduktan sonra aslında her insanın içinde kendi romanı olduğunu anladım ben bu kitapta.Etkisinden hala çıkamıyorum.Seranadı youtubeda arattım ve Schubert-Serenade’yi dinleyerek okumaya devam ettim kitabı özellikle Nadia ile olan aşkını anlattığı bölümde.Zaten yeterince duygusal olan bu bölümü daha da duygusallaştırıp daha da yaşattı bana sanki Max’in kemanından çıkıyordu o notalar bende Maxten dinliyordum hepsini.Eğer kitabı bir kere okuduysanız bir kere daha o notaları dinleyerek okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum ve biraz daha ağlamaya gidiyorum ben