"Şimdi düşünüyorum da insanların menfaatleri var olduğu sürece tedbiri elden bırakmamak gerekirmiş. Ben, iflah olmaz derecedeki iyimserliğim ve insanlara duyduğum sonsuz güven duygumla hareket ederek, zaman zaman bu boşlukları kendi kendime insani düşünce boyutunda yaratmış oldum. "
"Saçlarımı kendim kesmiştim. O gün ilk kez kanser olduğumu bu kadar yoğun hissetmiş ve ayna karşısında hıçkıra hıçkıra ağlamıştım. Öyle ağlamıştım ki hastalığımın gözyaşlarıma karışıp gitmiş olma ihtimali çok yüksekti. Şimdiye kadar beynim kabullenmemişti demek. "
"Psikolojik olarak insan bu hastalıktan çok etkileniyormuş, gerçekten bu hastalıkta en önemli şey moralmiş. Bunu anlamış oldum. İyi olmam için gereken moral bende sonuna kadar vardı."
"Bir resetleme butonum olsaydı, elbette her şey daha kolay olabilirdi. Geçmişi silip şimdiki zamanda başlamak gibi. Hayatımdan sileceğim o kadar çok şey olurdu ki..."