İnsan en iyi lokantalarda yemek yiyebilirdi, bütün hazlardan payına düşeni fazla fazla alabilirdi, São Paulo’da sahneye çıkıp yirmi bin kişiye şarkı söyleyebilirdi, gelmiş geçmiş en büyük alkış sağanağına tutulabilirdi, dünyanın öteki ucuna gidebilirdi, internette milyonlarca takipçiye sahip olabilirdi, olimpiyat madalyası kazanabilirdi ama sevgi olmadan hiç birinin anlamı yoktu.
28 yıldır yanımda olan bana ben olmayı öğreten, beni şekillendiren, eğiten, geliştiren, üzüldüğümde benden daha çok üzülen, güldüğümde gözlerinin içi gülen, her davranışımla, her hareketimle gurur duyuşunu hissettiğim babaannemi toprağın altına koydular. Ve ben buna nasıl dayanacağımı bilmiyorum..