Küçük bir saksıdaki tohumdur umut,
Suyunu ve güneşini mahrum bırakırsan
Saksıya küser, toprakta ölür,
Ama sevgini katarak büyütürsen.
Ellerine sarılır, kalbini ısıtır.
Soğuklar gelir, rüzgar eser yüreğimde
Fakat umudun olduğu bir yerde
Yüreğim de üşümez gözlerim de.
Benim sardunyalarım var ve senin mürekkep mavisi gözlerin. Ben hep senin yollarını o pencere önünde sardunyalarımla beraber bekledim ve günü geldiğinde onların senin gözlerini rengine döneceğine inandım. Sen benim mürekkebe boyanan sardunyamsın Akif Selim.