İbn Haldun ne kadar haklıymış diye düşündüm, coğrafya kaderdir derken ne kadar haklıymış.
Amerika'da doğanlar mutlu ve zengin bir hayat sürerken bizim kaderimize Fuat amca'nın anlattığı harese düşmüş, diken yedikçe kanayan,kanadıkça yemeye devam eden,kendi kanında boğulan develer gibiyiz...
Çoğu Müslüman haccı bir veda olarak,kişinin hayatının sonlarına doğru yapması gereken son bir Islami görev olarak görürken Malezyalı kadınlar tıpkı benim gibi şu gerçeği keşfetmeye başlamışlardı:
Hac bu dünyaya güzel bir final,sonraki dünyaya açılan geniş bir kapı olmakla beraber, bu dünyadaki yeni bir hayat için bir eşik de olabilirdi...