"Neden arkadaşların Marthe, Rose ve Jeanine beni yargılamıyorlar?"
"Çünkü kederliler. Kederli olunca yargılamazsın."
"Ne alakası var. Hüzünlü olup kötülük eden bir sürü insan biliyorum."
"Demek ki onlar kötüler. Ama hüzünlü değiller."
"Zaman her şeyin ilacı," dediler defalarca. Aslında böyle gecelerde tam aksine zamanın hiçbir şeye ilaç olmadığını idrak ediyor. Zaman acıyı derinleştirip canlandırıyor, her defasında daha yoğun biçimde.
"Sevmek, birbirine bakmak değil, birlikte aynı yöne doğru bakmaktır," gibisinden bir cümlenin yankılandığını işitti.Mikrofondaki şahit tarafından söylenmişti. Her düğün konuşmasında istisnasız söyleniyordu, Saint-Exupery'ye aitti ve bu cümleyi ne kadar aptalca buluyorsa bir o kadar da
nefret ediyordu. Bu bir ekip mantığıydı, çift değil. Sevginin bir amaca benzetildiği dünya nasıl da gülünçtü ve aksine, sevginin diğerinin gözlerinin içinde boğulmak olduğunu anlamamak ne yazıktı, o gözler kör bile olsalar.