Serin Martılar
@Swiftieisreading
Aynı gökyüzünü bile farklı görürken, nasıl fikirlere saygı duymaz insanlar.
46 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Spoiler icerebilir
Suzan Defter önce Ayfer Tunç’un Taş-Kağıt-Makas adlı öykü kitabında yer almış, sonrasında Ayfer Tunç’un kendi deyimiyle Taş-Kağıt-Makas’tan azat olmuş ve tek başınalığı hak etmiş bir eser olarak 2013
Reklam
Karahindibalar (spoilersız)Edebiyat
Ürperdim
Okuduğum her bir paragrafta aslında oldukça uzak gibi görünen bu gerçeklik tüylerimi diken diken etti. Kitabın akışında yitip giderken o kadar çok şey hissettim ki aynı zamanda. Karakterlerin her biriyle ayrı ayrı yakınlık kurdum. Kalbimin dağlandığı da oldu yediğim ters köşelerden dolayı ellerimi saçımın arasına daldırıp öylece beklediğim de. Her duyguyu uçlarda hissettim. Ama dediğim gibi ben cidden ürperdim. Ürpermemiz de gerekiyor. Öyle ki kitabın sonu içimi rahatlatmaya yetmedi. Üzerine kalkıp bir bardak soğuk su içtim.
İnsanlığın bu kadar yitirildiği bir evreni okumak, ve aslında bunun benzerlerine de canlı canlı şahit oluyor olmak acı verici. Ama asıl acı verici olan şey her evrenin böyle bir sona sahip olabilecek kadar şanslı olmaması. En azından şimdilik.
Kitabı önerir miyim, tabiki öneririm. Anlatımı, akıcılığı oldukça iyi ve tatmin ediciydi. Sadece ilk başlarda zaman atlamalarının sıklığına alışmakta zorluk çektim, sonra aralıklar azaldı ve kurgu daha düzenli bir hâl aldı. Lakin zaman atlamaları rahatsız edici değil, ben her şeyi öğrenmek için fazla sabırsızım.
Olaylar son sayfalara doğru oldukça hızlandı ve ardı ardına şok yaşamaya başladık. Her şey bir anda gelişti ki ben de bunu ateşin üzerine benzin dökmeye benzettim. Onların kıvılcımı bir anda harlandı. Ya da şöyle söyleyeyim, karahindiba tohumları toprağa saçılmış zamanlarını bekliyorlardı. Ne kadar dağılsalar da hep beraber yeryüzünde buluştular.
Devamında ne olur bilemem ama tünelin ucu güneşe çıkmıştır umarım. Çünkü onların mücadelesi ışıkla taçlanmayı hak etti.
Başka mücadelelerin de ışıkla taçlanması ümidiyle...
TrajediEdebiyat
Puan vermedi·136 syf.··
Beğendi
·2024 6. kitabı
·19 günde okudu
·Okunma: 03 Eylül 2024 00:25
İnsanın hürriyeti ve kendi hayatının gidişatı hakkında bu denli çaresiz olması, boynumu büktü açıkçası.
Bir insana yapılan en büyük kötülük budur bence, yaşayacağı hayatı seçmesine fırsat vermemek.
Çocukların gözleri açılınca ailelerin ve müdür yaşadığı korku döndü dolaştı içime oturdu. Hayatta başarılı olmak için gidilecek tek yol olduğunu düşünmeleri onların canlarını her şeyden çok yaktı ama sonunda. Oysa başarılı bir hayat normlardan ibaret değildir. Herkesin kendi yolu, kendi hayali, kendi başarı ölçütü ayrıdır. Aynıyı dayatmak sadece mutsuzluk getirir insana. Kalıpların içerisine uyunca mutlu olunacağını sanmak, insanın kendine yaptığı büyük bir saygısızlıktır. Çünkü hayat akışkandır ve kare kare kutular içerisine sokulamayacak kadar da değişkendir.
Yazık oldu... Ruhu öldürürsen bedeni öldürmek bundan daha çok acı verici olmaz.
Spoiler içerebilir. Tavsiye edilir.
Kitap, ne kadar rezil bir dünyada yaşadığımız gerçeğini acı bir şekilde yüzüme çarptı. Aktuğ açıkçası ilk başta bir halk kahramanı gibiydi. Huzurumuzu kaçıranlara yönelik bir başkaldırıydı. Zekiydi
BİR EFSANENİN SONUİnceleme
Kayra Şafak, oldukça beğendiğim, güçlü, kararlı ve kendine güvenen bir karakterdi. Hikayesinin ilk sayfalarından itibaren ne yapacağını biliyordu. Lakin bu kitapta ilk kez Kayra'nın yalpaladığına şahit olduk. Kitabın adından da anlaşılacağı üzere tam bir kötü şöhret tarafından vuruldu. Kayra'nın hiçbir şey yapmadığı hâlde çöküşünü okumak, tuhaf bir deneyimdi benim için. Ne yapacağını bilmez bir şekilde kaçan Kayra'yı okumak, onun çaresizliğini tüm kitap boyunca hissetmek beklediğim bir şey değildi. Hiç değilse bir saldırı bekliyordum ondan. Ama öyle bıkkındı ki... Tek mutlu olduğu zamanlar Ahsen ile konuştuğu zamanlardı. Onlar da çok kısa sürdü. Kitap boyunca bir depresiflik, tükenmişlik kovaladı durdu bizi.
Kitabın sonlarına doğru iki bomba patladı arka arkaya. Yalan yok, bu bombalar biraz havada kalmış ve aceleye gelmiş gibi hissettirdi. Kayra'nın hâlâ içinden çıkamadığı duygusal boşluk burda da kendini belli etti. Bu halde bir Kayra'yı okumak pek hoşuma gitmedi ama onun da bir insan olduğunu hatırlattı bana. Gözümde yenilmez bir yazılımcıydı çünkü o. İlk kitabı okuduğum zaman ilham kaynağım olmuştu ve kafamda farklı yerlere konumlandırmıştım.
Kayra Şafak, girdiği yolun sonunun nereye gideceğini tahmin edebiliyordu. Ama bu yolun, son sayfada okuduğumuz gerçek kadar onu sarsabileceğinden habersizdi.
Şöhretin bedelleri olur. Kimi zaman bu bedel şöhretin ta kendisidir.
Murat Ekşi 
Hacker
Reklam