Yoksa hepsini yalnız yiyecektin, dedi Zackarina.
- Hayır, hepsini sana vermeyi düşünüyordum, dedi Kumkurdu. Futbol maçının ödülü olarak.
- Ama maçı sen kazandın, dedi Zackarina. Kumkurdu başını salladı.
- Evet, tabii ki, dedi Kumkurdu. Bunun için ödülü senin alman gerek, öyle değil mi? - Niçin öyle olsun? dedi Zackarina.
- Elbette kaybettiğin için, dedi Kumkurdu. Zackarina Kumkurdu'na baktı. Kendisiyle alay mi ediyordu? Ama öyle görünmüyordu. Her zamanki gibi neşeliydi ve hiç de alay eder gibi görünmüyordu.
- Ama genellikle tam tersi olur, dedi Zackarina. Ödülü kazanan alır.
Kumkurdu'nun gözleri şaşkınlıkla açıldı. Bunun birkaç gündür duyduğu en garip şey olduğunu söyledi. En iyi ödülü, kazanan m alırdı?
- Bu çok haksız bir şey değil mi? dedi.
- Niye öyle olsun ki? dedi Zackarina.
- Çünkü ben kazandığım için zaten mutluyum, dedi Kumkurdu. Ödüle ihtiyacım yok.
"İnsanlar..." dedi, "şu dünyada tanıdığım en garip hayvanlar. Bazen çok harika oluyor ve ahududu reçeli yapıyorlar ve şarkı söylüyor ve çocuklarıyla saklambaç oynuyorlar."
- Ama bazen... Bazen, dedi Kumkurdu
Birbirlerine karşı gerçekten kötü oluyorlar.