Günlerden bir gün, âşığının isteğini nazından dolayı reddeden dünya güzeli bir kız varmış Âşığı üzgün bir şekilde huzurundan ayrılmış günler geçmiş ,aylar geçmiş, bir gün bu dünyalar güzeli kız onu bir gölgelikte uyurken bulmuş
Bir kağıt kalem alıp bir şeyler yazmış ve âşığının başucuna bırakmış;
Ey âşık olduğunu zanneden Adam!
Sözünden utan !
Eğer zahitsen kalk da dayan ,geceleri Mevlanın rahmetini kovala
Tüccarsan kalk oyalan, rızkının peşinde dolan
Eğer uyuyorsan bana aşktan dem vurma
Âşığın gözünde uyku ne arar ?
Ama sen uyuyorsun ,sana aşık denir ama
Kendine aşıksın sen !
Bir naz ettik seni denedik ,nedir bu perişanlık
Çaresiz aşık derdini halka anlatmaz ,onun tek konuştuğu yer âşığının huzurudur
Hiç tedirgin olmaz mısın ,ya bu aşkı kaybedersem diye?
Böyle iki seksen uyumakda ne böyle ?
Çok aşık gördüm, uyurken bile çaresizlik içinde iki büklümdüler
Çünkü uyuyan vücududur insanın. Ruh hiç uyur mu