TSira
@TSira61
Kitleler Psikolojisi
Kitleler Psikolojisi
Eski idealin, geri dönüşü olmayacak şekilde yitirilmesinin ardından, ırk da ruhunu büsbütün kaybeder. Artık bağımsız bireylerden oluşan bir yığından ibarettir ve böylece en başta olduğu şeye, yani kitle hâline geri döner. Tutarlılığı ve yarını olmayan bütün geçici nitelikleri sergiler. Artık medeniyetin sabit bir dayanağı yoktur ve bundan böyle kaderi tamamen tesadüflerin elindedir. Avam hükmetmeye başlamış, barbarların safi ilerlemiştir. Bu medeniyet, uzun bir geçmişin eseri dış görünüşünü koruduğu için hâlâ ihtişamlı olduğu izlenimini verebilir fakat aslında, artık hiçbir desteği bulunmayan ve ilk fırtınada yerle yeksan olacak çürük bir bina gibidir.
Bir idealin peşinden giderek önce barbarlıktan medeniyet
seviyesine yükselmek ve sonra bu hayal kuvvetini yitirdiğinde düşüşe geçip nihayet yok olmak... İşte bir milletin hayat döngüsü budur.
Kitleler Psikolojisi
Eski idealin, geri dönüşü olmayacak şekilde yitirilmesinin ardından, ırk da ruhunu büsbütün kaybeder. Artık bağımsız bireylerden oluşan bir yığından ibarettir ve böylece en başta olduğu şeye, yani kitle hâline geri döner. Tutarlılığı ve yarını olmayan bütün geçici nitelikleri sergiler. Artık medeniyetin sabit bir dayanağı yoktur ve bundan böyle kaderi tamamen tesadüflerin elindedir. Avam hükmetmeye başlamış, barbarların safi ilerlemiştir. Bu medeniyet, uzun bir geçmişin eseri dış görünüşünü koruduğu için hâlâ ihtişamlı olduğu izlenimini verebilir fakat aslında, artık hiçbir desteği bulunmayan ve ilk fırtınada yerle yeksan olacak çürük bir bina gibidir.
Bir idealin peşinden giderek önce barbarlıktan medeniyet
seviyesine yükselmek ve sonra bu hayal kuvvetini yitirdiğinde düşüşe geçip nihayet yok olmak... İşte bir milletin hayat döngüsü budur.Edep, zamanın silemeyeceği tek mürekkeptir. Bir insanın bırakabileceği en büyük miras, altın veya mülk değil, ardında bırakacağı "hoş bir sadâ" ve edepli bir duruştur.
Bu dünyada bedene, makama, şöhrete veya zenginliğe yapılan her yatırım toprak olmaya, yani yok olmaya mahkumdur. Sûret silinir gider. Ancak edeple yoğrulmuş bir kalp, zarafetle söylenmiş bir söz, karşılıksız ve incitmeden yapılan bir iyilik doğrudan bâki olana
ulasir.
Eskiden dergâhların girişinde kocaman "Edep Yâ Hû!" yazardı. Bu,
"Buraya kibrini, dünyalığını, unvanlarını dışarıda bırakıp da gir" demekti. Hayat da hepimizin içinden geçtiği büyük bir dergâhtır. O dergâhtan kalıcı bir iz bırakarak geçmek isteyen, gönül hırkasını edep ipliğiyle dokumalıdır.
Kendini ispatlamak, her savaşta haklı çıkmak veya en yüksek sesle bağırmak seni geçici bir süre görünür kılabilir. Ama seni kalıcı, yani
"ebedi" yapacak olan yegâne şey sükûtundaki zarafet, duruşundaki tevazu ve kalbindeki edeptir. Ne kadar yüksekte olursan ol, köklerin daima edepte olsun. Aşk ile..✨