Birini sevmenin dünyayı güzelleştireceğine dair olan inançlarım bir bir yok oluyordu ve yalnızca balkona çıkıp, soğuğa ve karanlığa tüm acizliğimle meydan okurken düşünüyordum bunu.
Sevgi yaşatmıyorsa, öldürüyordu, ortası araftı ve ayağın mutlaka bir tarafa kayıyordu.
Sevdiğin birine yaptıklarını, söylediklerini konduramamak ne büyük bir iç savaş. Olan oldu, söylenen söylendi bunların hepsi ondan geldi ama kabullenemiyorsun. Onun düzeltmesi gereken şey bile senin savaşın oluyor ne büyük yük...