Melek Taflan
@Taflanzade
17 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
“Yaprakların arasından geçerek göz kapaklarının duvarında şekil alan sıcak güneş ışığına bakarken ağlayan ve gözyaşlarının içinden kırılarak gelen ışınları seyredip acısını unutan bir çocuk gibiydi.”
“Ben, tam inşası sürerken inşa edenin düşünmekten bıktığı, oldum olası kendi yıkıntısından başka bir şey olmamış bir yapının yıkıntısıyım.”
Hissetmek, ne renktir acaba?
Yenilgim, altında ezilmezsem eğer yengimin garantisi oldu.
Çünkü aşk bir yeniden var etme eylemidir. İçimizde sürekli yeni sen’ler oluştururuz. Üstelik öyle senlerdir ki bunlar “sen”e de uymaz. Şair seslenir: “ Seni seviyorsam bundan sana ne?”