İlk Mehmet Uzun romanımı, bir arkadaşımın “tarafsız bir şekilde oku” demesiyle elime aldım. Gerçekten de tarafsız bir bakışla okumaya başladım; fakat açıkçası tarafsız kalamadım.
Romanda Kevok
Tarık Tufan, şimdiye kadar okuduğum eserlerinde, toplumdaki insanları her seferinde farklı bir yönüyle ele alıyor. Her seferinde okuru, empatik bir yolculuğa çıkarıyor. Bu empatik yolculuk, aynı
Gerçekten yaşamaya ancak felsefenin ucunda onun yıkıntıları üzerinde dehşet verici hükümsüzlüğünü ve hiçbir yardımda bulunamayacağini anladığımızda başlariz.