Gelmeyeceksin biliyorum,
ben sonsuz bir özlem içerisinde sana hasret kalacağım.
Hüznüm bağrımı yakacak, ben ona da alışacağım.
Yalnızlık korkusu sarmış her yanımı, böyle de yaşayacağım.
Gelmeyeceksin biliyorum,
hayalin de alıştıra alıştıra uzaklaşacak benden.
Mutluluk bir güvercinin kanatlanıp yok oluşu gibi terk edecek beni.
İstesem de artık kulaklarım duymayacak zarif sesini.
Gelmeyeceksin biliyorum
beni çaresizlik duyduğum şehirde bir başıma bırakacaksın
Korkularımı gizlettiğim meydanlarda aratacaksın .
Bir defa yanmak neyse de sen beni her gün yeniden yakacaksın.
İnsanları, kendi cinslerinden biri üzerinde kudret ve salahiyetlerini denemek kadar tatlı sarhoş eden ne vardır? Hele bunu yapmak fırsatı, birtakım ince hesaplar dolayısıyla, ancak muayyen bazı kimselere karşı kendini gösterirse.