Gittim ardıma bakmadan
Tüm kanayan yaralarımla kanaya kanaya
Tabib misin ki şifa bekledim senden
Bilincsizlikti hepsi bu...
Bittim ...elimi bıraktığın gün
Korkularına esir olduğun an
Varlığını esirgediğin gün...
Şimdi sıra bende..
Bitti demekle bitmediğini sende öğreneceksin
Yaşayarak hiçliğin dibinde kor olmayı
Can kesiğinle dolaşmayı
Kendini duyduğun gün anlayacaksın beni..
Aynalara bakarken yüreğin burkulacak
Gamzende kayboluşumu anımsayacak
İzlerimi teker teker yaşayacaksın..
Belki kolay unutacaksın..
ama bilirim ki derin izimi silemiyeceksin...
Hikayeyi canlandıracak bazen tebessüm bazen öfkeleneceksin..
Bazen iyki o eli bıraktım diyecek bi o kadar da kendini affetmeyeceksin bırakmasaydım diye değil sözümü tutamadığım için diye...
Bilirim yüreğin hep korda kalacak
Buzlar atsanda sen..kor harlar saracak..
Gördüğün herseyde emarelerimi bulacaksın...
Gittim diye kızacaksın da ..biliyorum bi o kadar da sevineceksin de..
Prangalarımızı söktüğüm için teşekkür bile edeceksin..
Hayaldi rüyadı ama gerçekti diyeceksin...
Sana bensizliği hediye ediyorum diyemiyorum..
Bilirim sendelemeden yaşarsın izlerime rağmen..
Kendimi hediye ettiğin bizsizlikle yoluma gidiyorum...
Ayrı hikayelerin yolcusu ,yüreğinden öptüğümü unutma sakın
Senin deli olduğumu unutmayacağın gibi...