Kızgınlığım kadar vurgunluğum var..
prangalarım var ruhunda..
kaçamıyomm.kaçmayı da beceremiyom.
elim yüzüme bulaştırıyom her şekilde her defasında..
ne sevmeyi yaşayabiliyorum..ne de sevilmeyi...
Sensizligi de,sesizliğide sevemiyorum..
Nedir bu bendeki müptelalık!
Gözü karanlığın sırası mı?
Hak ediyor mu bu aramizdaki bağ bizi?
Ne sen hazırsın o bağa ne ben...🍂