....her bir kar tanesinin, dünyanın bir yerinde haksızlığa uğrayan bir kadının ağzından dökülen bir ah olduğunu. Bütün bu iç geçirmeler gökyüzüne yükseliyor, bulutlar halinde toplanıyor, sonra minicik parçalara bölünüp sessizce aşağıya, insanların üstüne yağıyordu.
Nemecsek:Bayrağı biz kendimiz alırız. Zaten geri almazsak, herşeyimizi kaybetmişiz demektir ve ozaman artık bayrağın bir önemi yoktur. O zaman herşeyin sonu gelmiş demektir.
Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.