Yazar kendi babasının kaybını anlatırken sadece bir hikâye aktarmıyor; kaybın ardından gelen o tanıdık, tarif etmesi zor boşluk hissini, hayatın bir anda eksikleşmesini, günlük detayların bile ağırlaşmasını aktarıyor.Bir başkasının duygularını okurken “Ben de böyle hissetmiştim” diye içimizde bir düğüm çözülüyor.kitap bana kıyıp sonrası hayatın nasıl yeniden kurulabildiğini, bunun bir unutma değil, bir taşıma biçimi olduğunu hatırlattı. Ben beğendim..