İnsan donuna girmiş telli turna
@Telliturna1
ERÜ/Hukuk fakültesi
Kahramanmaraş
12 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
At vuruldu, içim paramparça Rüveyda gölgelerin ardına sakladım kusurumu
Sen orda kayıtsızca gülümsüyor gibisin
Ben burda damla damla eriyip akıyorum
Yinede çiğnetemem kimseye gururumu
İstenmediğim yeri sessizce terk ettim
Hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
Muhzun bir derviş gibi boyun büker giderim..
Reklam
Her gün içimde sevdiğim bir eşyamı kaybetmemin buruk tadı var.Yakınlara bir yerlere koymuşumda hatırlamıyorum aradıkça daha çok unutuyorum sanki nereye koyduğumu. Yakınlarda bir yerde ama yok göremiyorum. Sonra vazgeçmek geliyor içimden aramayı nasıl olsa çıkar biryerlerden diyorum ama beklemeye de tahammülüm yokmuş gibi geliyor. Ben yerine yenisini koyarım da onu bulduktan sonra pek de gereği kalmamış gibi ne yenisini gider elim ne de kendisini kullanmaya gider içim işte böyle yoruyor sensizlik beni. Özlemek acı çekmek beklemek bunların hepsi neysede ya ikimizden biri bu kayıp sevdaya ihanet ederse yorgunluğundan. Vazgeçersem nasıl ısınır içim tekrar. Denemekten korkuyorum. Sensizlik öğrenilir mi?Ben öğrenemedim ne yazık ki kaç kez aldıysam da dersimi. Kaç kez tekrar ettiysem de bir sonrakinde bir öncekinden kat be kat gitti içim.
Çatlamasın diye vurulan atlara, yağmuru yağdıran Allah'a ve dinim gibi inandığım vicdanıma and olsun ki evin bildiğin göğüs kafesime rüzgar dâhi değmedi.
