"İnsanlar istemekte zorlanırlar kardeşim. Kırklı yaşlarında hâlâ bunu çözememiş olman inanılmaz. Bilhassa biri senin kadar meşgul olduğunu gösterince. Diğerleri rahatsızlık vermek istemezler, özellikle seni seviyorlarsa. Bu yüzden susarlar ve giderek daha çok susarak ve azalarak en nihayetinde biterler. Ama öyle ama böyle, ta ki bir gün yok oluncaya kadar."
...üst katta tartışmaya devam ediyorlar ama sesleri artık daha kısık, kelimeleri birer silah gibi kullanıyorlar. Kelimelerin gücüyle birbirinizi parçalamak.
Büyükler bunu hep yapar. Size dünyanın tehlikeli olduğunu, yabancıların kötü olduğunu söylerler ama nedenini asla söylemezler. Korkma derler ama asla sebebinden bahsetmezler.
"Hayatlarında mutlu olacakları öyle az şey var ki." diyor Audrey. Bu sözleri beni düşündürüyor. Haklı. Audrey ile beraber olduğumuzda, eğlenmekle öyle meşgul oluyoruz ki diğer insanlar hakkında kötülük düşünmek aklımıza bile gelmiyor.