daisy

daisy
@Tenz_
-Merhametli Cevherciğim! Ah, niçin kendini bu hale koydun. Ben sana ne yaptım ki benim yolumda hayatını feda ettin? -Çünkü seni seviyordum... Zararı yok... İlk gördüğüm zaman senin gözlerin kalbimde ölümcül yaralar açmıştı... Zaten yaşamazdım...
Sayfa 84 - Türkiye İş Bankası·Kitabı okudu
Reklam
Sergüzeştte geçen anonim türkü:
Ah aman küçücüğüm Pek geldi göreceğim Ahdettim aman ettim Yoluna öleceğim Yokuştan yoruldun mu? Sözüme darıldın mı? Sen bana yar olalı Boynuma sarıldın mı? Şimşir yaprağın dökmez Muhabbet gönülden gitmez Bu gözler seni gördü Başkasına hayretmez
Sayfa 62 - Türkiye İş Bankası·Kitabı okudu
Alıntı
Zavalı hafıza! Günden güne yok olduğunu hissettiğimiz vücut denilen şu toprak yığıntısının üzerinde durmadan sonsuzluk için çalışır durur... Hüzünlü bir bakışı senelerce muhafaza eder... Bir sözü, bir tebessümü yıllarca saklar... Etrafından baş döndürücü bir hızla geçen bütün hatıra ve tesirleri hemen tutmaya çalışır. Bu tahammülü aşan çabayla bütün kuvvet ve takati kaybolunca bize ümit veren istikbal biter; hayatımıza eşlik eden mazi, unutuşlar deryası içinde yok olur. O zaman ölümcül şekilde yaralanmış bir asker gibi bizi mezarın kapısında bırakarak hizmetini terk eder.
Sayfa 45 - Türkiye İş Bankası·Kitabı okudu
Alıntı
Bir kalp, sevmek için mutlak servete ve asalete mi muhtaçtır? Bence en hakiki ikbal, ruhun göründüğü iki güzel göz; en büyük servet, kalbin hissini gösteren gül renginde dudaklardan akseden tebessümdür. Güzellikten büyük asalet, temiz kalpten büyük bir servet mi olur?
Sayfa 41 - Türkiye İş Bankası·Kitabı okudu
Alıntı
İsmini işittikleri Lamartine'den gülerek bahsederler, resmini gördükleri Victor Hugo'yu takdire şayan bulurlar.
Sayfa 39 - Türkiye İş Bankası·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam