Bence bazı insanların değeri gerçekten yokluğunda daha net anlaşılıyor ama bu her zaman onların çok büyük insanlar olduğundan değil. İnsan bazen birinin varlığına alışıyor; sesi, ilgisi, yanında oluşu normalleşiyor. Gidince de aslında hayatın içinde ne kadar yer kapladığını fark ediyor.
Ama bence asıl kıymet, biri yok olduktan sonra değil; hâlâ hayatındayken hissedebildiğinde ortaya çıkıyor
Asthley hani diyor ya "Toprak yağmurun kıymetini anlayacak fakat o gün artık yağmur yağmayacak." diye, inşallah hayatımızdaki insanları kaybetmeden değerini anlayanlar dan olabiliriz
Bence bazı insanların değeri gerçekten yokluğunda daha net anlaşılıyor ama bu her zaman onların çok büyük insanlar olduğundan değil. İnsan bazen birinin varlığına alışıyor; sesi, ilgisi, yanında oluşu normalleşiyor. Gidince de aslında hayatın içinde ne kadar yer kapladığını fark ediyor.
Ama bence asıl kıymet, biri yok olduktan sonra değil; hâlâ hayatındayken hissedebildiğinde ortaya çıkıyor