Tess Gerritsen yine beni ters köşeye yatırmayı başardı.
“Sona Kalan”ı büyük bir merakla okudum ve sonunun benim kafamda kurduğum gibi bitmemesi gerçekten şaşırttı. Ama sanırım kitabı bu kadar akılda kalıcı yapan şeylerden biri de bu oldu.
Zaten Rizzoli & Isles serisine resmen bağımlı bir okurum diyebilirim. Bu yüzden kitap benim için normal bir polisiye, gerilim romanından daha değerliydi.
En çok hoşuma giden şey ise yazım tarzının bana eski Tess havasını yeniden hissettirmesiydi. O karanlık atmosfer, gerilim dozu ve karakterlerin verdiği tedirginlik hissi… Uzun zamandır özlediğim o klasik Tess Gerritsen tadını aldım diyebilirim.
Genel olarak çok keyif aldığım, merak duygusunu son sayfaya kadar koruyan bir kitaptı.