Ege Germen

"Hayır," dedi Rambert acı içinde, "anlayamazsınız. Siz mantığın diliyle konuşuyorsunuz, soyut bir dünyada yaşıyorsunuz."
Seni sevdim, ama artık yoruldum... Gitmekten mutlu değilim, ama yeniden başlamak için mutlu olmaya gerek yok
Çalışan bir adam, yoksulluk, ağır ağır kararan bir gelecek, sofra başında akşamların sessizliği; böyle bir evrende tutkuya yer yoktur.
Daha kimse hastalığı gerçekten kabullenememişti. Çoğu, alışkanlıklarını bozan ya da çıkarlarını engelleyen şeylere karşı hassastı.
Hastalığın en ciddi döneminde insanca duyguların, işkenceli bir ölüm korkusundan daha güçlü olduğu tek bir duruma tanık olundu. Beklenenin ötesinde, acıyı aşarak aşkın birbirlerine doğru savurduğu iki sevgili vakası değildi bu. Söz konusu, uzun yıllardır evli olan yaşlı Doktor Castel'le eşinin durumuydu. Salgından birkaç gün önce Madam Castel komşu bir şehre gitmişti. Eşi az görülür bir mutluluk örneği sunan şu karıkoca ilişkilerinden biri değildi onların ki; hatta anlatıcı, o ana kadar eşlerin birlikteliklerinden aldıkları haz konusunda kendilerinin de emin olmadığını her ihtimali göz önüne alarak ileri sürecek durumdadır. Ancak bu ani ve uzatılmış ayrılık, onların birbirlerinden uzak yaşayamayacaklarına inanmalarını ve ortaya çıkan bu gerçeğin yanında vebanın önemsiz kaldığını anlamalarını sağladı.
Vebaya direkt dolandırmadan Veba diyen Castell'di·Kitabı okuyor