“Beraber yürüdüğümüz ilk günü hatırlasana. Bana sevda alakargasını ve uzun zamandır ayrı olsalar bile eşinin ötüşünü nasıl hep tanıdığını anlatmıştın,” diye fısıldadı Ead ona.
“Kalbim seninkinin şakımasını tanıyor, senin kalbinin de benimkini tanıdığı gibi. Sana hep geri döneceğim.”
“İlk başta hiç evlenmek istememiştim ve tekrar evlenmek de istemiyorum, biliyorsun. Bu bir yana, benim istediğim sensin. Başka kimse değil.”
“Ancak hüküm sürdüğün sürece asla benimle görünemezsin. Ben bir kâfirim ve...”
“Sus.” Sabran ona sarıldı. “Sus artık.”