Tomris Yüce

Tomris Yüce
@TomrisYuce
Çocuklar gözleri Samira'nın gittiği yolda, elleri birbirine kenetlenmiş halde uzun bir süre kaldılar. Sonra ikisi de birbirine korkarak baktı ve bir şey olmamış gibi hiç konuşmadan battaniyenin altına girip birbirlerine sarıldılar. Uyuduklarında çoktan hava kararmıştı.
Ters Köşe Final Sevenler Buraya!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯 Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Ben Samira. Büyücü değil, üstadım. Yani hastalıkları iyileştirme gücüne sahibim. Bana zarar vermeyen hiç kimse benden zarar görmez. Sadece burada yaşamak ve huzur içinde ölmek istiyorum."
Gece karanlığı köyün üzerine çöktüğünde taş evlerden sızan zayıf ışıklar, dışarıda olan biteni görmeyi engellemiyordu. Evlerin arasında büyük boşluklar olmasına rağmen en uzakta olan evdeki sesler bile, bir diğer evden rahatlıkla duyuluyordu.
Ateş Ejderhası, kayaların tam üzerinde durup, yere baktı ve bir müddet inceledikten sonra kırmızı kanatlarını açıp yere doğru hızlı bir iniş yaptı. Şimdi tam da kırmızı pelerinli, kırmızı başlıklı, kırmızı saçlı kadının önündeydi. Kırmızı kanatlarını açıp kadına ağız dolusu alev püskürttü.
Ateş ejderhası yuvasından ağır adımlarla çıktı ve kayanın tam üzerinde durdu. Gözleriyle etrafı taradı, yanmış ağaçlardan ve küllerin karıştığı kardan başka bir şey yoktu. Burnundan çıkan dumanlara etrafa savurduktan sonra aniden havalandı.