AlacaKaranlık
Gölün sıkıntılı, kasvetli yüzünde toplanmış nilüfer yaprakları titriyor. Nilüfer yaprakları ürkek olduğundan neredeyse fısıltıdan daha yüksek bir ses çıkarmazlar.
Bir ses çıkardıklarında kalbim titriyor, gözlerim loş ufku izliyor... karanlık, karanlık dağlar sadece beliriyor.
- Kaybedilen şeyler asla geri gelmez.
Hiçbir şey bu kadar üzücü olamaz; çimen köklerinin kokusu burnuma usulca geliyor, tarlanın toprağı ve taşları birlikte bana bakıyor.
- Sonunda, sürmeye istekli değilim! Alacakaranlıkta dalgınca duruyorum; her nasılsa, babamın görüntüsü zihnimde yer edince, sadece bir iki adım ilerliyorum.
çeviri-Toofy